Hoe kan DTRO-concentraat uit percolaat van stortplaatsen effectief worden behandeld?

22 Sep, 2026 2:06pm

De behandeling van percolaat op stortplaatsen is vaak afhankelijk van DTRO (Schijfbuis omgekeerde osmose) als een van de belangrijkste geavanceerde behandelingstechnologieën. Veel stortplaatsexploitanten worden echter geconfronteerd met een moeilijke vraagnadat het DTRO-systeem begint te werken: wat moet er met de 20 gebeuren%–30% concentraat gegenereerd door het membraansysteem?

Dit concentraat bevat een hoog gehalte aan zouten, CZV, hardheid en andere verontreinigende stoffen. Directe lozing is doorgaans geen optie. Als u het terugbrengtnaar de stortplaats, kunnen zouten en verontreinigingen zich voortdurend ophopen, waardoor het percolaat steeds moeilijker te behandelen is. Voor veel stortplaatsprojecten wordt DTRO-concentraat daarom het laatste en moeilijkste onderdeel van het verwerkingsproces.

Dit artikel bekijkt de kenmerken van DTRO-concentraat, vergelijkt gebruikelijke behandelmethoden en legt uit waarom verdamping en kristallisatie een completere behandelroute kunnen bieden.

1. DTRO-concentraat: een moeilijke door-Te hanteren product

Bij de behandeling van percolaat op stortplaatsen wordt gewoonlijk gebruik gemaakt van membraanprocessen zoals NF, RO en DTROna biologische behandeling. Met zijn open-kanaalontwerp en sterke weerstand tegen vervuiling, DTRO is zeer geschikt voor percolaat met hoge troebelheid, hoge SDI, hoog zoutgehalte en hoge CZV.

Membraanscheiding is echter in wezen een fysiek scheidingsproces. Schoon water passeert het membraan, terwijl zouten en andere verontreinigende stoffen worden vastgehouden. Het resultaat is een geconcentreerde vloeistofstroom.

DTRO-concentraat kan ongeveer 20 bedragen%–30% van de oorspronkelijke percolaatstroom. Een stortplaats die bijvoorbeeld 500 ton percolaat per dag verwerkt, kan er ongeveer 100 genereren–Dagelijks 150 ton DTRO-concentraat.

Typische kenmerken zijn onder meer:

Kenmerkend	Beschrijving
Hoge COD	COD kan doorgaans 8.000 bereiken–30.000 mg/L, terwijl de biologische afbreekbaarheid slecht is en de BZV/De CZV-ratio ligt vaak onder de 0,1.
Hoog zoutgehalte	De geleidbaarheid kan 50.000 bereiken–150.000 μS/cm, met hoge concentraties chloriden, sulfaten en andere anorganische zouten.
Hoge hardheid	De calcium- en magnesiumconcentraties kunnen oplopen tot 2.000–8.000 mg/L als CaCO₃, waardoor een aanzienlijk risico op schaalvergroting ontstaat.
Variabele pH	De pH ligt gewoonlijk rond de 6,0–8,0, hoewel in bepaalde stadia van de behandeling lagere waarden kunnen voorkomen.
Laag stroomvolume	Het concentraatvolume is al aanzienlijk lager dan het oorspronkelijke percolaatvolume.
Lage biologische afbreekbaarheid	Met BOD/Onder de 0,1 CZV wordt biologische behandeling steeds moeilijker.

Zonder een effectieve behandelroute hebben operators over het algemeen twee keuzes: het concentraat wegsturen-tegen hoge kostennaar de vuilstort brengen of het risico lopen op de geleidelijke accumulatie van zouten en verontreinigende stoffen.

Geen van beide opties pakt het onderliggende probleem aan.

2. Vergelijking van gebruikelijke DTRO-concentraatbehandelingsmethoden

Er zijn verschillende benaderingen gebruikt om DTRO-concentraat te beheren. Elk heeft zijn eigen beperkingen.

Behandelingsmethode	Basisprincipe	Belangrijkste beperking
Recirculatie van stortplaatsen	Breng het concentraat terugnaar de stortplaats voor verdere absorptie en behandeling.	Zouten en verontreinigende stoffen blijven zich ophopen, waardoor de behandelingslast voor het algehele percolaatsysteem toeneemt.
Uit-Verwijdering van de locatie	Transporteer het concentraatnaar een gekwalificeerde derde-partij behandelcentrum.	Hoge verwijderings- en transportkosten, beperkte ontvangstcapaciteit en potentiële transportrisico's.
Geavanceerde oxidatie	Gebruik zeer reactieve soorten om organische verontreinigende stoffen te oxideren.	Een hoog zoutgehalte kan de efficiëntie van de behandeling verminderen, terwijl het gebruik van chemicaliën het proces duur kan maken.
In de verbrandingsoven spuiten	Breng het concentraat in een verbrandingsoven voor hoge temperaturen-temperatuur behandeling.	De capaciteit is afhankelijk van de beschikbare ovenbelasting en kan de verbrandingsomstandigheden, de rookgasprestaties en de corrosie van apparatuur beïnvloeden.
Verdamping en kristallisatie	Scheid water van zouten en verontreinigende stoffen door middel van faseverandering en kristallisatie.	Hogere initiële investering, maar zorgt voor een aanzienlijke volumereductie en een completere route voor definitieve verwijdering.

Vanuit technisch perspectief: recirculatie en uit-verwijdering van terreinen verplaatst of stelt het probleem hoofdzakelijk uit. Geavanceerde oxidatie kan organische verontreinigende stoffen verminderen, maar scheidtniet fundamenteel de hoge zoutbelasting. Verdamping en kristallisatie hanteren een andere aanpak door water te scheiden van geconcentreerde zouten en verontreinigende stoffen en de resterende vloeistof om te zetten in een veel kleiner volume vast residu.

3. Verdamping: waarom wordt het beschouwd als een laatste behandelingsroute?

3.1 Het principe van verdamping en kristallisatie

Het basisprincipe van verdamping is fasescheiding.

Er wordt warmte aan het concentraat toegevoegd, zodat water verdampt, terwijl zouten enniet-vluchtige verontreinigende stoffen blijven in de geconcentreerde vloeistof achter. Naarmate de concentratie toeneemt en de oplossing oververzadigd raakt, kunnen zoutenneerslaan en kristallen vormen.

Een mechanische damprecompressie (MVR) De verdamper kan het DTRO-concentraat continu concentreren totdat de kristallisatieomstandigheden zijn bereikt.

Het belangrijkste voordeel is dat verontreinigende stoffenniet langer volledig in de vloeibare fase worden vastgehouden. In plaats daarvan wordt water afgescheiden als damp en vervolgens teruggewonnen als condensaat, terwijl zouten en andere geconcentreerde verontreinigende stoffen worden omgezet in een vast of sterk geconcentreerd residu. Hierdoor wordt de hoeveelheid vloeistof die uiteindelijk moet worden afgevoerd aanzienlijk verminderd.

3.2 MVR versus conventioneel meervoudig-Effect verdamping

Traditioneel meervoudig-effectverdamping is voornamelijk afhankelijk van externe stoom als warmtebron. Stoom doorloopt meerdere verdampingsfasen, waarbij warmte van het ene effectnaar het volgende wordt hergebruikt.

MVR hanteert een andere aanpak. De secundaire damp die tijdens de verdamping ontstaat, wordt gecomprimeerd om de temperatuur en druk te verhogen en vervolgens hergebruikt als verwarmingsbron.

Hierdoor kan MVR de behoefte aan verse stoom aanzienlijk verminderen.

Vergelijking	Traditionele drie-Effect verdamping	MVR-verdamping
Energiebron	Verse stoom	Elektriciteit
Typisch energieverbruik	Ongeveer 0,45–0,60 ton stoom/ton water	Ongeveer 38–55 kWh/ton water
Indicatieve bedrijfskosten	Ongeveer RMB 90–120/ton water	Ongeveer RMB 23–33/ton water
Warmtegebruik	Warmte wordt hergebruikt tussen effecten	Secundaire damp wordt continu opnieuw gecomprimeerd en hergebruikt

Het werkelijke energieverbruik en de bedrijfskosten zijn afhankelijk van de kwaliteit van het voedingswater, de verdampingstemperatuur, de configuratie van de apparatuur, de energieprijzen en de bedrijfsomstandigheden. Voor een stortplaats die ongeveer 100 ton DTRO-concentraat per dag genereert, kan MVR-verdamping mogelijk de lange levensduur verkorten.-verwijderingskosten op termijn in vergelijking met continu uit-behandeling ter plaatse. De werkelijke terugverdientijd moet worden berekend op basis van de concentraatkenmerken van het project, de energieprijzen, de verwijderingskosten en de investeringen in apparatuur.

4. WTEYA's aanbevolen DTRO-concentraatbehandelingsproces

Op basis van de kenmerken van het percolaatconcentraat van stortplaatsen en praktische technische vereisten beveelt WTEYA de volgende behandelingsroute aan:

DTRO-concentraat → Voorbehandeling & Verzachtend → MVR-verdamping → Moederlikeur drogen → Condensaat polijsten → Ontladen of hergebruiken

4.1 Stap 1: Voorbehandeling en verzachting

Voorbehandeling is van cruciaal belang voor een stabiele werking van de verdamper.

DTRO-concentraat bevat vaak een hoog gehalte aan calcium en magnesium. Als deze hardheidionen zonder voldoende voorbehandeling de verdamper binnendringen, kunnen ze bij hitte aanslag vormen-overdrachtsoppervlakken.

Schaalvorming vermindert de hitte-overdrachtsefficiëntie, verhoogt het energieverbruik en kan uiteindelijk de continue werking beïnvloeden.

Een typisch onthardingsproces maakt gebruik van chemicaliën zoalsnatriumhydroxide ennatriumcarbonaat om calcium en magnesiumneer te slaan als CaCO₃ en Mg(O.H)₂. De resulterende vaste stoffen kunnen vervolgens worden verwijderd door middel van klaring of geschikte filtratie.

Typische controledoelen kunnen zijn:

Totale hardheid: minder dan 100 mg/L
Calcium: minder dan 20 mg/L
Magnesium: minder dan 10 mg/L

De werkelijke doelstellingen moeten worden bepaald door middel van wateranalyse en pilottests.

4.2 Stap 2: MVR-verdamping en concentratie

Na voorbehandeling komt het concentraat in het MVR-verdampingssysteem terecht.

Onder geforceerde circulatie en vacuümomstandigheden wordt de vloeistof verwarmd en gedeeltelijk verdampt. Waterdamp wordt afgescheiden en gecondenseerd, terwijl zouten enniet-vluchtige verontreinigende stoffen blijven in het concentraat achter.

Typische bedrijfsparameters kunnen zijn:

Verdampingstemperatuur: ongeveer 75–85°C
Absolute druk: ongeveer 30–50 kPa
Concentratie: aangepast op basis van het zoutgehalte, de schaalkenmerken en de beoogde kristallisatieomstandigheden
Volumereductie: het concentraat kan eventueel worden verkleind tot ongeveer 5%–10% van zijn oorspronkelijke volume

Geforceerde circulatie helpt een hoge stroomsnelheid door de hitte te handhaven-overdrachtssysteem, waardoor het risico op plaatselijke schaalvergroting wordt verminderd.

4.3 Stap 3: Moederlikeur drogen

Naarmate de verdamping voortduurt, worden zouten en organische verontreinigende stoffen steeds geconcentreerder.Niet alle componenten zullen onder dezelfde omstandigheden kristalliseren. Er kunnen hoge gehalten aan organisch materiaal in de moederloog achterblijven, zelfsnadat aanzienlijke zoutkristallisatie heeft plaatsgevonden.

De resterende moederloog vereist daarom verdere behandeling, zoals het drogen van de moederloog, om de vereiste uiteindelijke reductie te bereiken en te voorkomen dat de geconcentreerde vloeistofnaar de stortplaats terugkeert. Deze stap is belangrijk wanneer het project een completere vloeistofnastreeft-gratis behandeltraject.

4.4 Stap 4: condensaatbehandeling en hergebruik

De waterdamp die tijdens de verdamping ontstaat, wordt gecondenseerd tot condensaat.

Hoewel het condensaat aanzienlijk schoner is dan het oorspronkelijke DTRO-concentraat, kunnen sporen van organische verbindingen en andere verontreinigingennog steeds met de damp worden overgedragen. Een condensaatpolijstsysteem kan daarom worden gebruikt om de waterkwaliteit verder te verbeteren.

Afhankelijk van de projecteisen kan het behandelde condensaat volgens de geldendenorm worden geloosd of binnen de installatie worden hergebruikt.

Indicatieve doelstellingen kunnen zijn:

Geleidbaarheid: <100 μS/cm
COD: <30 mg/L
Ammoniak stikstof: <10 mg/L

De werkelijke condensaatkwaliteit is afhankelijk van de samenstelling van het voedingswater, de werking van de verdamper, de dampafscheiding en het stroomafwaartse polijstproces.

5. Uitgebreide voordelen van het WTEYA-systeem

Een goed ontworpen DTRO-concentraatbehandelingssysteem kan een aanzienlijke vermindering van het vloeistofvolume bereiken, terwijl een groot deel van het water als condensaat wordt teruggewonnen.

Typische projectindicatoren kunnen zijn:

Indicator	Typische waarde
Verminderingspercentage concentraat	≥95%
Terugwinningspercentage condensaat	≥90%
Vochtgehalte van het zoutslib	<20%
MVR verdamping stroomverbruik	38–55 kWh/ton water
Laatste residu	Geconcentreerd zout/slibresten

De werkelijke prestaties variëren afhankelijk van de kenmerken van het voedingswater, de procesconfiguratie, de bedrijfsomstandigheden en de projectvereisten.

Belangrijkste voordelen

Aanzienlijke volumereductie: Het vloeistofvolume kan met meer dan 95 worden verminderd% onder geschikte bedrijfsomstandigheden, waardoor de last van de definitieve verwijdering aanzienlijk wordt verminderd.

Gecontroleerd energieverbruik: MVR recupereert secundaire damp als warmtebron, waardoor de afhankelijkheid van verse stoom wordt verminderd.

Waterterugwinning: Behandeld condensaat kan mogelijk worden hergebruikt of geloosdnadat het aan het vereiste water voldoet-kwaliteitsnormen.

Vermindering van vloeibaar afval: Zouten en geconcentreerde verontreinigende stoffen worden gescheiden van de vloeibare fase en overgebrachtnaar een veel kleinere vaste of geconcentreerde reststroom.

Geïntegreerde werking: Een goed ontworpen systeem kan voorbehandeling, verdamping, condensaatbehandeling en regeling in één geautomatiseerd proces integreren.

Conclusie:

DTRO-concentraat is onvermijdelijk-product van membraan-gebaseerde stortplaatspercolaatbehandeling. DTRO kan schoon water effectief scheiden van geconcentreerde verontreinigende stoffen, maar de vastgehouden zouten en verontreinigende stoffen hebbennog steeds een betrouwbare eindbehandelingsroutenodig.

Recirculatie stortplaats, uit-verwijdering op locatie en geavanceerde oxidatie kunnen hun eigen toepassingen hebben, maar biedenniet altijd een volledige oplossing voor hoge concentraties-zoutgehalte concentraat.

Voorbehandeling en verzachting → MVR-verdamping → moederloog drogen → condensaat polijsten → afvoeren of hergebruiken

Deze geïntegreerde route kan het concentraatvolume aanzienlijk verminderen, water terugwinnen en geconcentreerde verontreinigende stoffen omzetten in een veel kleinere hoeveelheid vast of geconcentreerd residu.

Voor stortplaatsprojecten die de eindbehandeling van DTRO-concentraat willen verbeteren, is de sleutelniet simpelweg het kiezen van een verdamper. Voedingswateranalyse, voorbehandeling, kalkaanslagcontrole, verdampingsontwerp, condensaatkwaliteit en uiteindelijk residubeheer moeten allemaal samen worden overwogen.

Met ervaring in industriële afvalwaterbehandelings- en verdampingssystemen kan WTEYA een behandelingsconfiguratie ontwikkelen op basis van de feitelijke kenmerken en operationele vereisten van elk project.